

کتاب موهبت روان درمانگری | اثر اروین یالوم | ترجمه مهشید یاسایی | انتشارات ققنوس
موهبت رواندرمانگری» اثر اروین د. یالوم، کتابی درباره تجربه واقعی رواندرمانی از نگاه کسی است که سالها در اتاق درمان با بیماران مختلف کار کرده است. یالوم در این کتاب به جای ارائه یک نظریه منظم و دانشگاهی، مجموعهای از تجربهها، توصیهها و نکتههایی را در اختیار رواندرمانگران قرار میدهد؛ نکتههایی که حاصل دههها فعالیت حرفهای او هستند.
کتاب در قالب ۸۵ فصل کوتاه نوشته شده و هر فصل به یک نکته یا پیشنهاد درباره فرایند درمان اختصاص دارد. موضوعات فصلها بسیار متنوعاند؛ از چگونگی شکل دادن به رابطه میان درمانگر و بیمار گرفته تا استفاده از «اینجا و اکنون»، همدلی، خودافشایی درمانگر، پذیرش اشتباهات و کمک به بیمار برای پذیرفتن مسئولیت تصمیمهایش.
رابطه درمانگر و بیمار
یکی از ایدههای مهم یالوم این است که رواندرمانی فقط مجموعهای از تکنیکها نیست. رابطهای که میان درمانگر و بیمار شکل میگیرد، خود میتواند بخش مهمی از فرایند درمان باشد. یالوم از درمانگران میخواهد بیمار را صرفاً به چشم یک «مورد بالینی» نبینند و حضور واقعی او را در رابطه درمانی جدی بگیرند.
او همچنین درباره اشتباهات درمانگر صحبت میکند و بر اهمیت پذیرفتن آنها تأکید دارد. از نگاه یالوم، درمانگر قرار نیست همیشه چهرهای بیخطا و کاملاً مسلط داشته باشد.
توصیههایی برای رواندرمانگران
بخش قابل توجهی از کتاب مستقیماً به کار روزمره درمانگر مربوط میشود. یالوم درباره موضوعاتی مانند گوش دادن، همدلی، یادداشتبرداری، خودافشایی، تصمیمگیری، اضطراب بیمار از درمان، رؤیاها و حتی نحوه برخورد درمانگر با گریه بیمار صحبت میکند. او همچنین نمونههایی از تجربههای بالینی خود را وارد بحث میکند تا توصیههایش صرفاً در حد مفاهیم انتزاعی باقی نمانند.
در بخشهای دیگری از کتاب، یالوم سراغ دغدغههای وجودی مانند مرگ، آزادی، مسئولیت، معنای زندگی و تصمیمگیری میرود؛ موضوعاتی که در رویکرد رواندرمانی اگزیستانسیال جایگاه مهمی دارند.
کتابی فقط برای روانشناسان نیست
با اینکه مخاطب اصلی کتاب، رواندرمانگران و دانشجویان این حوزه هستند، «موهبت رواندرمانگری» میتواند برای علاقهمندان به روانشناسی و کسانی که میخواهند رابطه درمانگر و بیمار را بهتر بشناسند نیز جذاب باشد. البته خود یالوم تأکید میکند که این اثر یک کتاب درسی یا دستورالعمل جامع رواندرمانی نیست؛ توصیههای آن از تجربه شخصی او میآیند و قرار نیست مانند یک نسخه ثابت برای همه درمانگران و بیماران اجرا شوند.